ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com บรรยายไทยโดย monochan Modified & Encoded By FIAN.TK@SiamBit
ตอนที่ 16
I remember you
การ์ดที่มินส่งมา
คือภาพเหตุการณ์ในวันนั้น
ได้แล้ว แม่ชนะ ตอนจบ
4 แต้ม ตาต่อไปล่ะ
ลูกรอกันแป๊บนึงนะ
แกเป็นใคร
การแก้แค้นโดยอาชญากร ที่ถูกพ่อผมจับกุม
แล้วผมล่ะ...ผมทำอะไร
กระเป๋าของพ่อ ด้วยนิสัยที่ชอบลืมข้าวของ
ในกระเป๋าใบนั้น...มีปืน
เพื่อปกป้องแม่
ผมต้องปกป้องมิน ฉะนั้น...
หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น
บางครั้งการที่อยู่ในเหตุการณ์อันน่าตกใจในวัยเด็ก
ทำให้หลายคนกลายเป็นคนโรคจิตได้
บางทีนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับมิน
พ่ออาจจะปกปิดเหตุการณ์นั้น
ส่วนผมก็ลบภาพเหตุการณ์ในวันนั้น ออกไปจากความทรงจำ
พี่ปกป้องผม
แต่มิน...ไม่เคยลืมภาพเหตุการณ์
ในวันนั้น
โอเคมั้ย
เป็นเพราะผม
ห้ะ
เพราะผม...
เพราะคุณอะไร
เพราะเรื่องที่เกิดในวันนั้น
เพราะได้เห็นภาพเหตุการณ์ในวันนั้น...
มินถึงกลายเป็นแบบนี้
ทั้งหมดเป็นเพราะผม
ไม่หรอก ถึงฉันจะไม่รู้ว่าเรื่องอะไร
แต่ก็ไม่ใช่แน่ๆ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ยังไงก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก
เขาถึงได้เป็นแบบนั้น
การ์ดที่นายส่งมา
หมายถึงอะไร
พี่จำไม่ได้จริงๆ สินะ
จำไม่ได้คงจะดีกว่า
บอกหน่อยสิ
ไม่หรอก ไม่ต้องจำ
นายส่งมาให้ฉันจำได้ไม่ใช่เหรอ
แค่รู้ไว้อย่างนึง
ผม...
คิดว่าตัวเองเกิดมาเป็นแบบนี้
ไม่ใช่สิ
ผมเกิดมาเป็นแบบนี้แหละ
หมายความว่าไง
ตามนั้นแหละ
มินถึงได้...บอกว่าไม่ใช่เพราะผม
งั้น...งั้น..
นั่น...
นั่นก็เพราะผม...
ความทรงจำอันแสนเจ็บปวด กลับมาแล้วสินะ พี่
ไม่น่าส่งการ์ดไปให้เขาเลย
ถ้าเด็กๆ ร้องไห้
หัวใจผมเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
ถ้ามีการสอบสวนนายอย่างเป็นทางการ อึนบ๊ก
พวกเราคงไม่ได้สอบปากคำนาย
สำหรับตัวนายเอง ไม่มีอะไรที่...
เพราะฉะนั้นรับสารภาพเถอะ
เริ่มจากเรื่องของอีจุนยอง
เผื่อจะได้ลดโทษ
ใช่ คุณอึนบ๊ก ทำตามนั้นเถอะครับ
เรื่องที่ฆ่า จนท.ฝ่ายแผน
ผมขอโทษด้วย
เลิกพูดเรื่องนั้น แล้วก็บอกเรื่องอีจุนยองมาซะที
พี่ ขอร้องเถอะ...
เขาเป็นคนสำคัญคนเดียวของพี่งั้นเหรอ
พวกเราไม่สำคัญเหรอ
ผมคิดเสมอว่าเราเป็นครอบครัวเดียวกัน
สำหรับผม พี่เป็นเหมือนพี่ชายแท้ๆ
แต่สำหรับพี่ มันไม่ใช่แบบนั้นใช่มั้ย
อึนบ๊ก...
คุณรู้จักนักสืบชเวอึนบ๊กใช่มั้ย
อืม
เขาเป็นเด็กของอีจุนยอง
อ้อ ครับ...
นักสืบชา
อยู่นิ่งๆ
คนที่ทำร้ายคนอื่น
ไม่ว่าจะในสถานการณ์ใด มันก็ผิด
สิ่งที่คุณทำผิดไป
คุณต้องยอมรับและ
คิดไตร่ตรองให้ดี
คุณต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตัวเองทำ
ถ้าคุณไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงผิด
หรือทำไมคุณต้องรับโทษในสิ่งที่คุณก่อไว้
ให้คิดซะว่าคุณทำเพื่อพี่ชาย
ทนายจอง..
ไม่ใช่สิ คุณมิน ถ้าคุณเอาแต่หนี
พี่ชายคุณก็ต้องหนีไปกับคุณ
เพื่อปกป้องคุณมิน
แล้วก็ปกปิดทุกอย่างให้กับคุณ
เขาคงต้องหลบซ่อนกับคุณด้วย
การที่ต้องพูดแบบนี้ ใจฉันก็เจ็บปวดมาก
แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ทั้งคุณมิน
และพี่ชายคุณ
ก็จะไม่มีความสุข
ในอนาคตนายทั้งสองคน
จะจบแบบแฮปปี้งั้นเหรอ
เขาถูกข่มเหงรังแกขนาดไหนนะ..
ถึงได้คิดว่าอีจุนยองเป็นผู้มีพระคุณขนาดนั้น
ทำไมพวกเรา...
ทำไมพวกเราถึงไม่รู้เรื่องอะไรพวกนั้นเลย
ถึงอย่างนั้น เราคง...
ปล่อยคุณอึนบ๊กไปแบบนี้ไม่ได้
เราต้อง...
จับกุมและสอบปากคำเขาอย่างเป็นทางการแล้ว
อดีตก็คืออดีต
ไม่มีหลักฐานอะไร แล้วผมก็ทำร้ายแค่คนเลว
แล้วทำไม...
เราถึงปกปิดมันไม่ได้ล่ะ
เพราะว่าฉันปล่อยมันไว้ไม่ได้
ไม่ว่าจะมีหลักฐานหรือไม่ เราคงต้องสืบคดีต่อไป
และสุดท้ายเราก็จะหาตัวคนร้ายได้
พี่ชายคุณ อีฮยอน...
จะต้องตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก
ฉันผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหา ไม่เป็นไรใช่มั้ย
เข้ามาสิ
เด็กของคุณคนนึง ก่อคดีฆาตกรรมและถูกจับได้
รู้หรือยัง
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร...
เลิกทำหน้าด้านหน้าทนซะที
น่าขยะแขยง
เลิกทำแบบนั้นซะทีได้มั้ย
คุณมีเรื่องอะไรจะพูดเหรอ นักสืบชา
รู้มั้ยว่ามีคนรอบตัวฉันกี่คนแล้ว ที่ต้องเป็นเหยือของคุณ
พ่อฉัน ครอบครัวอีฮยอน อึนบ๊ก จนท.ฝ่ายแผน
ผม...
ไม่เคยฆ่าใครโดยไม่มีเหตุผลนะ นักสืบชา
- อะไรนะ - ผม
แค่กำจัดพวกผู้ใหญ่ที่ใช้กำลัง ทำร้ายลูกๆ ของพวกเขา
เพื่อป้องกันความรุนแรงใหญ่โต ความรุนแรงที่เล็กน้อย...
เลิกพูดไร้สาระซะที
อีจุนยอง ฉันรู้อดีตของคุณ
ต้องยอมรับว่าคุณมีอดีตที่ขมขื่น
แต่จะมาบอกว่า...
เรื่องสกปรกที่คุณทำเป็นสิ่งที่มีเหตุผลละก็
ฉันรับไม่ได้หรอก
ฉันรู้สึกเหมือนจะอ๊วก
คุณต้องการอะไรล่ะ นักสืบชา
ฆ่าคุณไง
แต่ฉันไม่ยิงคุณหรอก
เพราะฉันไม่อยากอยู่ ในระดับเดียวกับคนโรคจิตอย่างคุณ
ทำอย่างนั้นอีฮยอนจะเจ็บปวด
แค่รู้สึกว่าอย่างน้อยๆ ฉันน่าจะมาด่าคุณสักหน่อย
ฉันถึงได้มาที่นี่ไง คุณอีจุนยอง
ผมชอบนักสืบชานะ
นั่น...
ผมเลยไม่เคยอยากทำร้ายคุณ
อย่าขยับ
บอกว่าอย่าขยับไง
ไม่นะ
ให้ทำไงดีล่ะ
ฆ่าฉันเลยสิ
ถ้าแกฆ่าฉัน
ถึงแม้จะกำจัดศพฉันไปได้
อีฮยอนกับทีมฉันก็จะตามจับแก
พวกเขาจะต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าแกฆ่าฉัน
คุณชาจีอัน
โอเคมั้ยครับ
มีเรื่องอะไร
จะทำอะไรกันแน่
ผมทะเลาะกับนักสืบชาจีอันเล็กน้อย
หัวหน้าทีม อย่าค่ะ
ผมมาเพื่อเกลี้ยกล่อมคุณ
ถ้าคุณยังมีความเป็นมนุษย์อยู่ ก็น่าจะพอพูดคุยกันได้บ้าง อย่างน้อยๆ ผมน่าจะลองดูสักตั้ง
ผมถึงได้มาที่นี่
แต่
ผมคิดว่าคุณคงไม่ใช่แบบนั้น
ใครๆ ก็มองผมเหมือนเป็นปีศาจ
ลองส่องกระจกดูสิ
เวลาที่มองตัวเองคุณเห็นอะไร
คิดยังไงถึงได้มาคนเดียว
ฉันคิดว่านั่นเป็นวิธีเดียว ที่จะได้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา
ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วย ฉันคงไม่ได้เห็น
แล้วหัวหน้าทีมละค่ะ
ไม่กลัวเหรอคะ
ผมกลัวแทบตายแน่ะ
แต่ก็รู้สึกว่าต้องทำอะไรสักอย่าง
เราเหมือนกันเลยนะคะ พวกบุ่มบ่าม
ผมอยากให้คุณรับคำขอโทษจากพ่อผม
แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมีความหมายอื่น แอบซ่อนอยู่ในคำขอโทษหรือเปล่า
ผมเคยคิดจะนัดหยุดงาน กดดันให้พ่อลาออก
แต่ก็คิดได้ว่าถ้าผู้หลักผู้ใหญ่ ของสนง.ตำรวจออกไป
เขาคงจะไปอยู่ตามกลุ่มบริษัทในเครือ หรือไม่ก็สนง.กฎหมายใหญ่ๆ
ในฐานะที่ปรึกษา
แล้วก็ได้เงินดีซะด้วย
ใช่แล้ว
ไม่มีหลักฐานที่จะลงโทษเขาตามกฎหมาย แล้วก็ไม่มีทางอื่นนอกจากการที่ผมจะมาขอโทษแทน
นอกเหนือไปจากนี้ ก็คงไม่มีอะไรที่ผมทำให้คุณได้แล้ว
คุณไม่ได้ร่วมกระทำผิดซะหน่อย
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ หัวหน้าทีม
ผม...ชอบคุณ
ตราบเท่าที่ผมได้ชอบคุณ มันก็ดีสำหรับผมแล้ว คุณชาจีอัน
ฉันหลับเพลินไปหน่อย กินไรยัง
ยังเลย
คงหิวแล้วสินะ
รอแป๊บนะ เดี๋ยวรีบทำให้
ไม่เป็นไร ผมทำเสร็จแล้ว
ไม่ใช่ความผิดของพี่หรอกที่ผมเป็นแบบนี้
ส่วนเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนั้น มันเป็นการป้องกันตัว
อืม ขอบใจนะ มิน
แต่มิน นายคิดว่าที่นายสองคนได้เจอกันอีกครั้ง
เป็นเรื่องดีจริงๆ งั้นเหรอ
ดูสีหน้าที่พี่ชายนายแสดงออกให้ดีสิ
เขามีความสุขหรือเปล่าที่ได้เจอนาย
ถึงนายสองคนจะดูเหมือนกัน แต่ก็แตกต่างกันลิบลับ
สิ่งที่นายเคยทำเอาไว้
คิดว่าพี่นายจะรับมันได้เหรอ
ทั้งคุณมิน และพี่ชายคุณ
ก็จะไม่มีความสุข คุณก็รู้ใช่มั้ย
หนังสือขอมีบัตรประชาชน
เจอแล้วครับ
เจออะไร
สองคนในกลุ่มเด็กพวกนั้น
- เจอแล้วเหรอ - ครับ
พี่อึนบ๊กเกือบหาเจอ
ทั้งสองคนอยู่ในรายชื่อคนหายเหมือนกัน
รีบไปเจอพวกเขาเลย
ข้อมูลติดต่อและที่อยู่ปัจจุบัน มีใช่มั้ย
คุณรู้จักคนนี้ใช่มั้ย
ฉันไม่รู้จัก
คุณคยองฮยอนซู ผมเข้าใจสถานการณ์ของคุณ แต่...
ฉันไม่รู้จักเขา
ถึงฉันจะรู้จัก
ฉันก็ไม่รู้จักเขา
ไม่เข้าใจเหรอ
ไม่รู้สิ อาจจะเคยเห็นเขามาก่อน
อาจจะไม่ก็ได้
แล้วคนนี้ล่ะ
เขาคือใคร
หมอชันสูตรอีจุนโฮ ไม่รู้จักเขาจริงๆ เหรอ
ไม่รู้สิ
หนีไปด้วยกันเถอะ ฮยอน
นาย มิน แล้วก็ฉัน
เราสามคน หนีไปด้วยกันเถอะ
ทำไมต้องเราสามคน
ฉันรู้เหตุผลว่าทำไมนายถึงจับฉันไม่ได้
เพราะถ้านายจับฉัน ฉันก็ต้องจับน้องชายตัวเองด้วย
เพราะนายคิดว่านั่นถึงจะยุติธรรม
นี่แหละนายถึงจับฉันไม่ได้ใช่มั้ย
งั้น
อยากให้ผมหนีไปเหรอ กับคุณงั้นเหรอ
ถ้านายไม่หนี นายก็จะอยู่ที่นี่และ
ก็จะเจ็บปวด
ฉันรู้ว่าไม่มีเหตุผลที่นายจะต้องหนี
แต่ฉันแค่อยากแนะนำ
คุณแนะนำผมได้เสมอ เอาสิ
ถ้าคุณบอกให้ผมหนีหรืออะไรก็ตาม ไม่ว่าคุณจะทดสอบอะไรผม
ผมก็ไม่สะทกสะท้านอยู่แล้ว
แต่อย่าทำกับมิน
อย่าไซโคเขา อย่าแตะต้องเขา
เข้าใจมั้ย คุณอีจุนยอง
ไม่รู้เลยว่าอาจะไปแนะนำให้พี่หนี
นายล่ะ
จะไม่หนีเหมือนกันเหรอ
ถ้าผมทำตามที่อาบอก
ผมคงต้องแยกกับพี่อีกครั้ง
แล้วต้องใช้ชีวิตกับคำโกหกของอาไปเรื่อยๆ ใช่มั้ย
ถ้าผมอยู่กับพี่
มันก็อาจจะไม่จบแบบแฮปปี้เหมือนกัน
ตำรวจฆ่าผู้บังคับบัญชา จัดฉากว่าเป็นการปล้นฆ่าต่อเนื่อง
ไอ้พวกนี้...ยังไม่ยอมหยุดอีก ทำงานทำการอะไรกันเนี่ย
มาแล้วเหรอ นั่งสิ
ได้ยินว่าทีมเราอาจถูกยุบ เนื่องจากก่อปัญหาเหรอครับ ท่านรอง
เอ่อ...ดันมีเหตุการณ์ไม่คาดคิดในทีมแก
ในฐานะหัวหน้าทีม ผมรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ
ผมจะปกป้องทีมตัวเอง...
ไม่ว่าจะต้องทำยังไงก็ตาม
เข้าใจละ ไว้ฉันจะทบทวนการตัดสินใจอีกครั้ง
แต่ไอ้ลูกหมา แกไม่กลับบ้านมาหลายวันแล้วนะ
แล้วยังจะมาเรียกฉันว่าท่านรอง...
จะมาทำตัวเหมือนเด็กๆ ต่อหน้าคนที่มีอำนาจเหนือกว่าได้ยังไงล่ะครับ
ห้ะ
การหลีกเลี่ยงความผิด...
มีแต่เด็กๆ เท่านั้นที่ใช้กัน
ผู้ใหญ่ต้องมีความรับผิดชอบ
ขอตัว
นั่น..
ชเวอึนบ๊กยังไม่พูดเรื่องอีจุนยองเหรอ
เขาว่างั้นนะ
แต่อีกไม่นานเขาอาจจะพูด
เพราะ...
พี่
อะไร
แค่...
ขอโทษด้วยที่ไม่รู้มาก่อน
ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเอง
ผมเป็นหัวหน้าทีมที่แย่มาก
ขอโทษด้วยนะครับ คุณอึนบ๊ก
นี่น้องชาย พี่สาวมาหาแล้วนะ
อาหารเป็นไงบ้าง ถูกปากหรือเปล่า
อยากให้พี่เอาอาหารมาให้มั้ย
อีจุนยองพูดอะไรบ้างมั้ย
พูดอะไร
ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร อย่าเก็บมาใส่ใจ เข้าใจมั้ย
โอเค
พรุ่งนี้ทำอะไร
ก็มีเวลาเยอะนะ
ไปหาอะไรกินกันมั้ย
ดูหนัง หรือเดินเล่น หรือขับรถเล่นดีล่ะ
ก็...ทำทุกอย่างแหละ
~ใช่แล้ว ไม่ว่าอย่างไร~
~เมื่อฉันได้พบคุณ
อยากถ่ายรูปมั้ย
ผมไม่ค่อยชอบถ่ายรูป ~ฉันเห็น~
ฉันก็เหมือนกัน ~ความทรงจำที่หายไป~
แต่ถ้าพี่อยากถ่าย ก็เอาสิ ~ก็เพราะคุณ~
~ฉันจะปกป้องคุณ คนที่กำลังจางหายไป~
~หากมีปัญหาใด โปรดจดจำเอาไว้~
น่าจะยิ้มกันหน่อยเนอะ ~ฉันเฝ้ารอคุณมานาน ได้โปรดอย่าจากไป~
ก็น่าจะอย่างนั้น ~และมองมาที่ฉัน~
~ฉันไม่สามารถหยุด ฉันหวาดกลัว~
~ฉันจะทำในสิ่งที่ทำไม่ได้ได้อย่างไร~
~มองมาที่ฉัน ~
~จดจำฉัน ฉัน~
จำฉันได้มั้ย
ได้สิ ฉันจำนายได้
นายชื่อ...
ทำไม
ทำไมงั้นเหรอ
เพราะแกฆ่าพ่อแม่ฉันไง
นั่นก็เพื่อนาย
ถึงเขาจะเป็นพ่อแม่ที่แย่
แต่ฉันก็ขอมีพวกเขาดีกว่า
มิน ทำไมถึงอาบน้ำนานนักล่ะ
ผมคิดว่าน่าจะทำให้จบๆ ได้แล้ว
พี่
ผมขอโทษ
ที่รักษาสัญญาไว้ไม่ได้
นายต้องทำแบบนี้จริงๆ เหรอ
เรามาหายตัวไปด้วยกันเถอะ
เราทั้งคู่เป็นภาระให้พี่
นายคิดว่ามีอะไรผิดปกติกับพวกเรางั้นเหรอ
ไม่หรอก
เรื่องที่ผมรู้ก็คือ
ถ้าเราอยู่ที่นี่
พี่คงลำบาก
มิน
ผมบอกแล้ว
ว่าคนสุดท้ายก็คืออา
ถือซะว่าเป็นค่าชดเชย
ที่แยกผมจากพี่มา 20 ปี
แล้วก็ทำให้ผมเกลียดพี่ตัวเอง
มิน
มีสติไว้นะ มีสติไว้นะมิน
สำหรับ 20 ปี
ที่ผมเกลียดพี่
ที่ผมคิดถึงพี่
พี่ผมรอและเฝ้าดูพี่
นั่นคือทั้งหมดในชีวิต 20 ปีของผม
พีคือทุกอย่างสำหรับผม
ลืมตาสิ มิน
มิน ลืมตาสิ
ลืมตาสิ
ไม่มีประโยชน์แล้วละ
จองซอนโฮหายตัวไป
ด้วยวิธีของอีจุนยอง
เหมือนกับการฆาตกรรมไร้ศพ
แล้วเรื่องรอยพิมพ์นิ้วมือของอีจุนยองล่ะ
ผมทำลายไปแล้ว
สิ่งที่อีจุนยองทำ
ผมจะให้การในฐานะพยาน
อีจุนยองคือ...
ขอโทษด้วย
ลุง
เปิดแล้ว จับสัญญาณโทรศัพท์ของอีจุนโฮได้แล้ว
รีบไปตรวจสอบที่นั่นเลย
อีจุนโฮ
ฉันคิดว่าน่าจะมาบอกลาให้เป็นเรื่องเป็นราว
ขอถามอะไรอย่างนึง
ตั้งแต่เริ่มแรก ทำไม...
ุคุณถึงได้ชอบผมนัก
ฉันเหรอ ฉันเป็นคนยังไงล่ะ
อืม คนที่แตกต่างจากคนอื่น
บางที
อาจเป็นแค่คำเดียว
คำที่ฉันอยากได้ยินจากคนอื่น
ทุกคนมองฉันอย่างเหยียดหยาม แล้วก็กลัวฉัน แต่...
นั่นเป็นครั้งแรกในชีวิต
ที่ฉันคิดว่ามีคนเข้าใจ
เป็นความเข้าใจ จากนายตอนที่เป็นเด็ก
ถ้ามีคนเข้าใจฉันก่อนหน้านี้
บางทีฉันอาจจะมีชีวิตเหมือนกับนายหรือเปล่า
นายคือเด็กที่ฉันอยากเป็น
ส่วนมินคือ
เด็กที่ตอนนี้ถอดฉันมาทุกอย่าง
เหมือนกับเป็นตัวตนที่สองของฉัน
น่าขำนะ
จากมุมมองผม ตามคำพูดพวกนั้น ชีวิตผมดูสนุกขึ้นมาเลย
เหตุผลที่ผมไม่ฆ่าคุณที่นี่
มีข้อเดียวคือ
เอามินคืนมาให้ผม
ถึงจะเป็นศพก็คืนมาให้ผม
อีจุยองหายไปอย่างนั้น
แล้วก็...
ทำไมคุณถึงมาที่นี่
ผมผ่านมาแถวนี้เลยแวะมาหา
อีฮยอนแวะมาหาที่บ้านสามครั้ง
ในครั้งที่สามนั่น
ผมคงไปที่ไหนสักพัก
ที่ไหนเหรอ
แล้วอีฮยอนก็หายตัวไปเหมือนกัน
1 ปีผ่านไป
คุณจีวอน ผลดีเอ็นเอคดียางแจดงมาหรือยัง
อ้อ เดี๋ยวผมถามให้ครับ
นายต้องทำก่อนสิ รุ่นน้อง
ใช่แล้ว รุ่นน้อง
ทีมเรายังคงอยู่
ต้องขอบคุณความพยายามของหัวหน้าทีม
พี่
ไม่ยุ่งเหรอ ไม่มาบ่อยไปหน่อยเหรอ
งั้นเหรอ
ฉันแค่แวะมาระหว่างทางกลับบ้าน
ดีแล้วละที่แวะมา
ระหว่างทางกลับบ้าน
คราวหน้า คุณต้องแวะบ้างนะ
อืม ได้สิ
ถ้าฉันแวะมาครั้งนึง สองครั้ง... ~แม้ว่าคุณ~
ไม่สิ คุณต้องแวะไปสามครั้ง ~ไม่เห็นว่าฉันรู้สึกยังไง~
อืม ได้สิ ~ฉันสามารถ~
ฉันน่าจะแวะไปมากกว่าครั้งเดียว ~รับรู้ได้อย่างแน่นอน~
ถ้าฉันทำแบบนั้น อีฮยอนจะแวะมา 3 ครั้ง ~ถึงแม้ฉันจะอยู่ข้างคุณตลอดเวลา~
แล้วก็หายตัวไป ~แม้ว่าคุณจะไม่เห็นฉัน~
ถ้าฉันแวะไปมากกว่าครั้งนึง อีฮยอนคง ~ถึงแม้ฉันจะมองข้ามไป แต่ฉันก็ไม่เป็นไร~
เฮ้อ บ้าไปแล้วชาจีอัน ~ไม่เป็นไร~
ได้โปรดเก็บความทรงจำอันโดดเดี่ยวไว้~
~และเข้ามาใกล้พร้อมจับมือฉันอย่างมั่นคง~
~ฉันรักคุณ ถ้าคุณรู้สึกแบบเดียวกัน~
~ได้โปรดกอดฉันไว้ให้แนบแน่น~
ลุงเดฟ
เดฟไม่ได้ติดต่อมา พอได้ยัง
โอ้ ดีดูมากเลย
ไม่อร่อยเหรอไง
มิน่าคุณถึงไม่กิน งั้นผมกินแทนเลยนะ
ก็หมายความว่าอย่ากินไง
ไม่ค่อยอร่อยเลย
ว่าแต่ทำไมคุณถึงชอบอ่าน หนังสือพิมพ์อเมริกาล่ะครับ
ผมสงสัยจริงๆ
เขาอยากจะอวดน่ะสิ
เฮ้อ ไอ้พวกโง่....
เย็นนี้ทำอะไรกินกันดี
คาลบีดีมั้ย
เฮ้ย คราวก่อนกินทักคาลบีไปแล้วนี่
งั้น เป็นบะหมี่ใส่ไส้ด้วยดีมั้ย
- โอเค - เค
ไปกัน
เพิ่มโซจูด้วยสิ โซจูน่ะ
- ไม่ได้หรอก - นี่
อย่างน้อยก็มีสักแก้วน่า
วันที่คุ้นเคยกลับกลายเป็นไม่คุ้นเคยไปทันที
วันเหล่านั้น คือตอนที่ฉันเหงา ~ใช่แล้ว ไม่ว่าอย่างไร~
ฉันคิดถึงคุณ อีฮยอน ~เมื่อฉันได้พบคุณจริงๆ~
นายคือเด็กนั่นเหรอ ~ความทรงจำ~
อืม ฉันคือเด็กนั่น ~อันน่าประทับใจ~
ถ้าจะมองแบบนั้น เราได้เจอกันเพราะอีจุนยอง ~หวนกลับคืนมา~
เด็กที่สูญเสียพ่อไปในเวลาเดียวกัน เพราะอีจุนยอง
ตอนนี้ฉันคิดกลับไป ถึงมันจะเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุด
ก็ยังมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้น
เพราะเราได้พบกัน
แต่ถ้าเรา
ไม่เสียพ่อไปเพราะอีจุนยอง
ถ้าไม่มีเรื่องพวกนั้นเกิดขึ้นกับเรา
แล้ว เราจะเจอกันมั้ย
ในความคิดฉัน
ฉันคิดว่าเราน่าจะได้เจอกัน
อย่างเช่น แบบนี้
ฉันคิดว่าฉันอาจจะชอบคุณ ตั้งแต่แรกพบ
แล้วคุณก็จะบอกว่า
ไปให้พ้น
แต่ข้างๆ คุณ
อาจมีน้องชายหน้าตาน่ารัก
แล้วเราก็โตขึ้นมาด้วยกัน
ดูหนังกันอยู่เหรอ น่าสนุกนะ
ฉัน คุณแล้วก็น้องชายคุณ
ฉันอาจจะเข้ากับคุณและน้องชายได้ดี - แต่ไม่มีซับเหรอ
เดวิด
บางครั้งเราอาจจะมีแขกมาหา
เดวิดเป็นไงบ้าง
เราน่าจะอยู่ด้วยกันดีๆ แบบนี้
โอเค มีคดีมาแล้ว เขาบอกว่ามีคนเสียชีวิตจากอุบัติเหตุพบศพที่สวนกงมิน
งั้นเหรอ
นี่ ใครน่ะ...
ไม่มีทาง
พวกคุณมาช้านะ
แน่ละคุณคงยังหาข้อสรุปของคดีไม่ได้ใช่มั้ย
ถึงแม้ว่าเราจะต้องชันสูตรเพื่อให้รู้รายละเอียด
แต่จากการตรวจสอบด้วยตาคร่าวๆ ผมคิดว่าสาเหตุการตายน่าจะเกิดจากแผลบริเวณ หลังศีรษะ
ดูจากมือของผู้เสียชีวิตที่กุมกันไว้
คนร้ายคงรู้สึกผิดกับเหยื่อ แล้วก็
เขารู้สึกเคารพเหยื่อ นั่นก็หมายความว่าเขารู้...
เราก็รู้เหมือนกันน่า เดวี่ กู๊ด
นั่นนะสิ ยังหยาบคายเหมือนเดิมเลยสินะ
พี่ ผมคิดถึงพี่
ผ่านไปแป๊บเดียว คุณแก่ขึ้นเยอะเลยนะ
จริงๆ เลยเดฟ ฉันเห็นพรสวรรค์ เรื่องเดียวของนายก็คือการเป็นไอ้เวรจอมหยาบคาย
ฟื้นแล้วเหรอ
พี่ชายเธอเฝ่าอยู่ แล้วเพิ่งไปเมื่อกี้
เขาอยู่กับผมนาน
จนเขารูสึกว่าน่าจะกลับบ้านได้แล้ว
นายยังมีชีวิตอยู่สินะ
ของขวัญจากคนๆ นั้น
ชื่อใหม่ของเธอ..
ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ
เขาบอกให้ผมเลือกว่า...
ผมจะมีชีวิตอยู่แบบไหนสินะ
คงเป็นการชดใช้ให้กับสิ่งที่ผมก่อไว้...
เพื่อชดใช้สิ่งที่ผมควรชดใช้ ผมต้องเลือกว่าจะใช้ชีวิตอยู่ในฐานะน้องชายของพี่
หรือมีชีวิตอยู่แบบแอบซ่อนบนโลกใบนี้
คงจะนานเกินไปที่จะพูด แค่คำว่าขอโทษใช่มั้ย
อืม
ถึงจะพาฉันไปเที่ยวก็ยังไม่พอ
ฉันอยากชกคุณจริงๆ
ฉันอยากถามว่าเกิดอะไรขึ้น และคุณไปทำอะไรที่ไหนมา แต่
ถึงไม่ถามคุณก็จะบอกฉันใช่มั้ย
คุณตามล่าอีจุนยองอยู่งั้นเหรอ
ผมจะต้องตามล่าเขาแน่
เป็นประโยคในอนาคตนี่
อืม
ฉันยังคงตามล่าเขาอยู่
หลังจากที่อีจุนยองหายไป
ผมจำอะไรได้อย่างนึง
อะไรเหรอ
สิ่งที่เขาพูดกับผม
ตอนที่ฉันบอกว่าอยากเห็นว่า นายจะโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่แบบไหน
จำได้มั้ย
นายจะเป็นอะไรก็ได้ตามที่ต้องการ
นายจะเป็นคนแบบฉันก็ได้
หรือจะเป็นแบบคนที่ตรงข้ามกับฉันโดยสิ้นเชิงก็ได้
ประตูไม่ได้มีแค่บานเดียว
นายจะออกประตูหน้าหรือว่า
ประตูหลังก็ได้
นาย...
เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย
เขาพูดว่าไง
ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอก
คุณอีจุนยอง
ผมสงสารคุณเหมือนกันนะ
แต่ผมจะไม่เข้าใจคุณ แล้วก็
ไม่ยกโทษให้คุณด้วย
แล้วคุณจะทำอะไรต่อ
จะกลับเข้าทีมมั้ย
หรือว่าจะหายตัวไปโดยไปไม่บอกลาอีก
ถ้าจะทำอย่างนั้นก็หายไปซะตอนนี้เลยสิ
ไม่หรอก
ฉันปล่อยให้คุณไปง่ายๆ เลยสินะ
คิดถึงผมมั้ย
อืม
มากมั้ย
อืม
~แม้ว่าคุณจะไม่เห็นว่าฉันรู้สึกยังไง
~ฉันสามารถรับรู้ได้อย่างแน่นอน~
~ถึงแม้จะไม่มีคำพูดออกมาสักคำ~
~ฉันแค่มองข้ามไป ฉันรู้ตัวว่ารู้สึกยังไง~
~ถึงแม้ฉันจะเฝ้ามองคุณ~
~ถึงแม้ฉันจะอยู่ข้างคุณตลอดเวลา~
~ถึงแม้คุณจะไม่เห็นฉันที่เดินผ่านไป~
~ก็ไม่เป็นไร~
~โปรดลืมความทรงจำอันแสนโดดเดี่ยว~
~เข้ามาใกล้และจับมือฉันไว้ให้มั่นคง~
~ฉันรักคุณ หากคุณรู้สึกเช่นเดียวกัน~
~โปรดโอบกอดฉันไว้ให้แนบแน่น~
ทางเลือก...
ฮยอน
ตอนนี้ฉันกำลังจะหายไป
งั้น นายก็ตามล่าฉันนะ
อย่าล้มเลิกและ
หาฉันให้เจอ
ไม่ต้องห่วง
ไม่ว่าคุณจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหน
ผมจะตามหาคุณให้เจอแน่นอน
ซับไตเติลจาก www.Subnung.Com
บรรยายไทยโดย monochan
Modified & Encoded By FIAN.TK@SiamBit